ویژه نامه

کمیته روابط عمومی آمریکا-اسرائیل (American Israel Public Affairs Committee) مشهور به ‌آیپک، یکی از بزرگترین و قدرتمند ترین گروههای لابی‌گری در ایالات متحده آمریکا است. این گروه لابی با بیش از ۱۰۰٬۰۰۰ عضو، هر ساله میلیونها دلار خرج سرمایه‌گذاری در نفوذ بر سیاستهای دولتی و قانونگذاری آمریکا می کند.این گروه در سال ۱۹۵۱ به رهبری آیال کنن (یک آمریکایی که در دهه چهل در مذاکرات مربوط به نزاع اعراب و اسرائیل به عنوان یک لابی‌گر بسیار فعال برای کشور اسرائیل عمل کرده بود) شکل گرفت. علت سازماندهی لابی نیاز اسرائیل به کمکهای اقتصادی برای جذب شمار گسترده یهودیان مهاجر و نیز بی میلی وزارت امور خارجه آمریکا نسبت به اعطای کمکها بود.

نظریه متحد شدن کشورهای عربی در یک بلوک نظامی-سیاسی، ایده جدیدی نیست. در این راستا نیروهای متحد منطقه ای در چارچوب اتحادیه عرب بوجود آمده است که 22 کشور منطقه خاورمیانه و شمال آفریقا را شامل می شود. علاوه بر این پادشاهی های منطقه خلیج فارس هم نیروهای نظامی-دریایی متحدی تشکیل داده اند .

سال 2016 سالی تأثیرگذار و مهم در روابط بین‌الملل بود و شرایط جدیدی که در جهان حاکم شد، قدرت‌های جدیدی را به عرصه جهان معرفی کرد. اگر تاکنون از آمریکا و چین به‌عنوان قدرت‌های بزرگ جهانی یاد می‌شد و روسیه نیز برای سال‌ها به اغما رفته بود، در سال گذشته شاهد روی کار آمدن و قدرت گرفتن کشورهایی شدیم که انتظار نمی‌رفت چنین قدرتی را شاهد باشند. از یک‌سو مطرح‌شدن دوباره روسیه به‌عنوان قدرت بزرگ جهانی در سال 2016 شایان توجه بود و در سوی دیگر جنگ‌های عراق و سوریه بود که ایران را به‌عنوان قدرتی غیرقابل‌چشم‌پوشی در منطقه خاورمیانه مطرح ساخت. اما چه شرایطی منجر به برتری 7 کشور مهم جهان در سال 2016 شدند و شرایط برای آن‌ها در سال 2017 چگونه خواهد بود؟

پس از جنگ جهانی دوم و شکست متحدین به نظر می رسید فاشیسم اروپایی برای همیشه از صحنه اجتماع و سیاست رخت بربسته است. اما دیری نگذشت که در دهه شصت نسل جدیدی از اروپایی ها در مرکز و شمال این قاره دوباره دست به بازتولید افکاری زدند که هیتلر و موسولینی نماینده سنتی آن به شمار می رفتند. در این بین سیل مهاجرت از شرق به ویژه آسیای جنوب شرقی و ترکیه برای تجربه زندگی بهتر و دستمزد بیشتر به کشورهای اروپایی دشمن نوینی برای افکار دست راستی اروپا فراهم کرد تا با توسل به مسئله اقلیت های ناهمسو و مهاجرین، افکار عمومی را تهییج و متوجه خطری بزرگتر کنند که مثابه مسئله یهودی می توانست برای اروپا خطرساز شود. این گفتمان نوین بیشتر از هر چیز به مسئله مهاجرانی تاکید داشت که قصد نداشتند با ارزش های اروپایی همگون شوند.

 

اجلاس امنیتی مونیخ (به آلمانی: Münchner Sicherheitskonferenz؛ به انگلیسی: Munich Security Conference (MSC)‎) کنفرانسی است در دست بخش خصوصی (NGO) که در زمینه سیاست‌های امنیت جهانی فعالیت میکند. این اجلاس  هرساله در ماه فوریه در هتل بایریشر هوف در مونیخ آلمان برگزار می‌شود. در کنفرانس مونیخ تصمیمی گرفته نمی‌شود و صرفاً ویژه اظهار نظر، رایزنی و دیدارهای سیاسی است. در این کنفرانس هر سال به‌طور ویژه به یک موضوع مهم امنیت بین‌المللی پرداخته می‌شود.

رشد سریع و طولانی مدت اقتصاد، افزایش سهم از تجارت جهانی و شکستن رکورد جذب در FDI و دارا بودن بزرگ ترین ذخایر ارزی خارجی جهان باعث شده که قدرت های نوظهور به قدرت اقتصادی تبدیل شوند که عملا قدرت اقتصادی خود را به دیگر مولفه های قدرت ملی تبدل کنند. در این میان هند به عنوان یک قدرت نوظهور، با رشد اقتصادی بالا، برخورداری از جمعیت فراوان، توانایی نظامی قابل توجه و رابطه نزدیک با اعضای دائم شورای امنیت خواستار کرسی دائم در این شوراست.

داووس نام منطقه‌ای سرد و کوهستانی در سوئیس است که به علت برگزاری اجلاس سالانه مجمع جهانی اقتصاد در آن به یکی از کانون‌های رسانه‌ای مهم دنیا تبدیل شده است .

رهیافت جدید غرب برای نجات نظام عدم تکثیر

هند یکی از دولتهائی است که از همان ابتدای انعقاد معاهده عدم گسترش سلاحهای هسته ای (ان.پی.تی.) با آن مخالفت جدی نموده و نه تنها به عضویت آن درنیامده بلکه بعد از لازم الاجرا شدن آن، نسبت به انجام آزمایش های هسته ای و کسب این سلاحها (با استفاده از کمک های غرب به ویژه امریکا) اقدام کرد.

شورای امنیت سازمان ملل متحد که یک نهاد سیاسی و دارای تمایل های عمیق امنیتی در مجموعه مدیریت جهانی است، تا کنون قطعنامه های مختلفی را در خصوص تروریسم و مقابله با آن به تصویب رسانده است. این قطعنامه ها که خاستگاه اصلی آنها حوادث 11 سپتامبر است، بخش مهمی از ابتکارعمل این شورا در ارتباط با صلح و امنیت بین المللی را تشکیل داده اند به طوری که با وجود اقدامات سایر ارکان و نهادهای بین المللی، همچنان آموزه های برگرفته از قطعنامه های این شورا، عناصر کلیدی نقشه راه راهبرد جهانی مقابله با تروریسم را تشکیل می دهند.

شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد که مسئول نظارت بر رعایت حقوق بین المللی بشر توسط دولتها و متشکل از 47 دولت عضو این سازمان است، سکوت جامعه بین المللی در قبال جنایات رژیم صهیونیستی در غزه را شکست.

صفحه‌ها

اشتراک در ویژه نامه